wznoszony w dwóch etapach. W średniowieczu bezwieżowy o kamiennym, jednonawowym korpusie na rzucie prostokąta, z prosto zamkniętym ceglanym prezbiterium. W 1575 r. opisany jako kamienny o dachu z wieżą z trzema dzwonami. W kolejnych stuleciach wielokrotnie niszczony przez pożary i przebudowywany. Ostatnia odbudowa według projektu Fredricha Stülera miała miejsce w roku 1915. W 1945 r. poświęcono kościół i nadano mu wezwanie Wniebowzięcia NMP. Obecnie zbudowany na planie krzyża łacińskiego. W środku XIX – wieczne organy znanej firmy Sauer – Walcker, ołtarz główny z malowaną sceną Ostatniej Wieczerzy oraz ambona. Unikatową ozdobę kościoła stanowi niedawno odrestaurowany plafonowy strop drewniany.
blisko natury, blisko historii